Irena Landau „Ostatnie piętro” – recenzja Jerzego Kumiegi

ostatnie-pietro

Jerzy Kumiega
Jury Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego

Powieść dla młodszych dzieci, może trochę sentymentalna, ale prawdziwa i poruszająca, działająca na dziecięcą wyobraźnię. Jest to prosta historia o małej żydowskiej dziewczynce, która uniknęła losu wielu żydowskich dzieci z warszawskiego getta w czasie II wojny światowej.

Historia o cierpieniu spowodowanym chęcią przeżycia, ukrywaniu się u polskiej rodziny, która mimo strachu, spełniała swój chrześcijański obowiązek ratowania życia drugiemu człowiekowi. Kiedy czyta się powieść Ireny Landau, ten strach czuje się z każdej kartki książki. Może dlatego jest tak sugestywny, że autorka sama doświadczyła podobnych przeżyć podczas wojny. Dla dziecięcego czytelnika ten jakże odległy świat, pełen wojennego okrucieństwa, jest pokazany z tej jednej jedynej strony, od strony strachu, jaki towarzyszył ludziom podczas nieludzkiej okupacji niemieckiej.

Warto dzieci uczyć historii na jednostkowych przykładach, w tym wypadku powieść Ireny Landau może być przyczynkiem do zdobycia wiedzy o holocauście. Wydawca zadbał również o poszerzenie wiedzy historycznej czytelnika i zamieścił na końcu książki komentarz historyczny napisany przez Macieja Podbielkowskiego z Muzeum Powstania Warszawskiego.

Irena Landau, „Ostatnie piętro”, wyd. Literatura

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s